Make

In deze recensie van Make.com wordt besproken waarvoor Make wordt gebruikt, wat de belangrijkste functies zijn, hoe de op credits gebaseerde tariefplannen in elkaar zitten en wat de werkelijke kosten zijn, hoe Make zich verhoudt tot Zapier en n8n, en of het de moeite waard is om ervoor te betalen. Make begon in Praag als Integromat, werd in 2020 overgenomen door het procesminingbedrijf Celonis en kreeg in februari 2022 de nieuwe naam Make (Wikipedia). Het is een visueel automatiseringsplatform: je bouwt een scenario op een canvas door modules aan elkaar te koppelen, en elke module vertegenwoordigt één actie in één app. Op de prijspagina staan meer dan 3.500 apps vermeld, een HTTP-module voor elke API zonder native connector, en daarnaast AI-agenttools. Van alle automatiseringstools is Make voor de meeste meerstapsworkflows goedkoper dan Zapier en visueler dan n8n, maar het heeft een steilere leercurve dan eenvoudige trigger-actie-tools en je moet de creditmeter goed in de gaten houden.

Waar wordt Make voor gebruikt?

Make wordt gebruikt om taken te automatiseren waarbij gegevens tussen apps worden uitgewisseld. Een scenario begint met een trigger-module (het indienen van een formulier, een nieuwe rij, een webhook, een schema) en voert vervolgens een willekeurig aantal acties uit: een CRM-record aanmaken, een bericht op Slack plaatsen, Google Sheets bijwerken, een factuur versturen, een AI-model aanroepen. Je kunt automatiseringen bouwen die volgens een schema worden uitgevoerd, reageren op een webhook of meerdere tools in één scenario aan elkaar koppelen. Typische geautomatiseerde workflows zijn het doorsturen van leads vanuit formulieren naar een CRM, het synchroniseren van bestellingen tussen een webshop en een boekhoudprogramma, contentpijplijnen die berichten opstellen met een AI-provider, rapportagetaken die gegevens uit vele tools samenvoegen in één spreadsheet, en interne goedkeuringsprocessen met vertakkingslogica.

Kleine bedrijven gebruiken Make als hun belangrijkste ‘no-code’-automatiseringsplatform. Bureaus en operationele teams gebruiken het voor complexe workflows die via Zapier te duur zouden zijn. Technische teams gebruiken het als een middenweg tussen ‘point-and-click’-tools en coderen: de HTTP-module, webhooks, gegevensopslagplaatsen en aangepaste variabelen dekken de meeste gevallen waarin een native connector ontbreekt. Een HTTP-aanroep naar een interne API of naar AI-diensten zonder connector is een module zoals elke andere. Make draait ook AI-agenten: een agent kiest uit een instructie welke van je scenario’s en tools hij moet aanroepen, in plaats van één vast pad te volgen.

Belangrijkste functies

• Visuele scenariobouwer: een canvas waarop elke module een stap is en de gegevensstroom zichtbaar is. De visuele bouwer laat zien hoeveel bundels bij elke scenario-uitvoering door elke module zijn gegaan, wat het opsporen van fouten eenvoudiger maakt dan in een op lijsten gebaseerde workflowbouwer.
• Routers, filters en iterators: routers splitsen een scenario op in verschillende paden, filters bepalen welk pad wordt uitgevoerd, en iterators en aggregators verwerken lijsten. Dit is echte vertakkingslogica en voorwaardelijke logica op het canvas, beschikbaar in het gratis abonnement. Vanaf het Core-abonnement zijn onbeperkt veel actieve scenario’s toegestaan; het gratis abonnement beperkt het aantal scenario’s dat tegelijkertijd kan worden uitgevoerd.
• Foutafhandeling: foutafhandeling is ingebouwd in het canvas. Met foutafhandelingsmodules (Rollback, Break, Resume, Commit, Ignore) kan een scenario herstellen in plaats van te stoppen. Make rekent hiervoor geen credits aan.
• Apps en de HTTP-module: meer dan 3.500 apps met native connectoren, plus een HTTP-module en webhooks om elke REST-API aan te roepen. Met aangepaste apps kun je een interne API als je eigen connector verpakken.
• AI-agenten en de AI-toolkit: agenten en AI-modules op hetzelfde canvas (zie hieronder).
• Gegevensopslag en aangepaste variabelen: kleine ingebouwde tabellen voor de status tussen uitvoeringen, en variabelen die in verschillende scenario’s worden gedeeld (aangepaste variabelen zijn beschikbaar vanaf het Pro-abonnement).
• Planning: uitvoeringen volgens een schema, via een webhook of op aanvraag. Het gratis abonnement heeft een minimuminterval van 15 minuten; bij betaalde abonnementen is planning tot op de minuut mogelijk.
• Geavanceerde functies voor ontwikkelaars: de Make API beschikt over meer dan 300 REST API-eindpunten om scenario’s en het platform zelf te beheren, vanaf het Core-abonnement.
• Teams en governance: teamrollen, gedeelde scenariosjablonen en, in het Enterprise-abonnement, geavanceerde beveiligingsfuncties, aangepaste functies en integraties met bedrijfsapps zoals Workday, ServiceNow en Coupa.

Prijzen van Make

Het prijsmodel van Make bestaat uit vijf abonnementen: Free, Core, Pro, Teams en Enterprise. De factureringseenheid is het credit. De meeste moduleacties verbruiken één credit; routers en foutverwerkers verbruiken er geen; modules die gebruikmaken van de AI-provider van Make kunnen meer verbruiken, op basis van tokens. Als u uw eigen sleutel voor een AI-dienst koppelt, verbruikt de module één credit per bewerking en betaalt u de AI-provider rechtstreeks voor tokens. Credits hebben op 27 augustus 2025 ‘bewerkingen’ vervangen als factureringseenheid; een niet-AI-bewerking kost nog steeds één credit (Make Help Center). Prijzen op de Make-prijspagina, gecontroleerd op 14 oktober 2026, bij 10.000 credits per maand:

• Gratis: $0. 1.000 credits per maand, de visuele workflowbouwer zonder code, meer dan 3.500 apps, routers en filters, een minimuminterval van 15 minuten tussen uitvoeringen.
• Core: $9 per maand, jaarlijks gefactureerd ($10,54 maandelijks gefactureerd). Onbeperkt aantal actieve scenario’s, planning tot op de minuut nauwkeurig, meer gegevensoverdracht en toegang tot de Make-API.
• Pro: $16 per maand, jaarlijks gefactureerd ($18,73 maandelijks gefactureerd). Prioritaire uitvoering van scenario’s, aangepaste variabelen en zoeken in het volledige uitvoeringslogboek.
• Teams: $29 per maand bij jaarlijkse facturering ($33,96 bij maandelijkse facturering). Teams en teamrollen, en gedeelde scenariosjablonen.
• Enterprise: prijs op maat. Aangepaste functies, integraties met bedrijfsapps, 24/7 bedrijfsondersteuning, bescherming tegen overschrijding, geavanceerde beveiliging en een Value Engineering-team.

Betaalde abonnementen beginnen bij 10.000 credits en kunnen met een schuifbalk worden uitgebreid; de prijs van het abonnement stijgt naarmate het aantal credits toeneemt, en jaarlijkse facturering is ongeveer 15% goedkoper dan maandelijkse facturering. De lagere abonnementen verschillen vooral in plannings- en teamfuncties, niet in de apps die je kunt gebruiken: er zijn geen premium-apps die alleen bij duurdere abonnementen beschikbaar zijn, afgezien van de integraties met bedrijfsapps. Extra credits worden geleverd in bundels van 1.000 of 10.000 tegen het tarief van je abonnement, en bij de Core-, Pro- en Teams-abonnementen kunnen automatisch 10.000 credits worden aangeschaft voordat ze opraken. Make heeft ook een Start-up-abonnement voor bedrijven met minder dan 20 medewerkers en kortingen voor non-profitorganisaties.

De werkelijke kosten om in de gaten te houden: credits vervallen aan het einde van de looptijd, dus ongebruikte credits worden niet overgedragen. Elke module in een scenario-uitvoering verbruikt credits, dus één uitvoering van een scenario met tien stappen kost ongeveer tien credits, en een scenario dat 100 items doorloopt kost één credit per module per item. Een polling-trigger die elke minuut controleert, verbruikt bij elke controle één credit, zelfs als er geen nieuwe gegevens zijn. Als de credits op zijn, worden scenario’s stopgezet totdat je meer koopt. De limieten voor gegevensopslag en gegevensoverdracht zijn ook gekoppeld aan credits (10 MB opslagruimte en 5 GB overdracht per 10.000 credits).

AI-agenten en geavanceerde functies in Make

Make AI-agenten draaien binnen je scenario’s en bepalen zelf de volgende stap. Je geeft een agent een doel, een set tools (je andere scenario’s en modules) en een AI-model, waarna de agent zelf kiest welke tool hij in welke volgorde inzet. Dit is geschikt voor taken waarbij het traject per geval verandert, zoals het triageren van support-e-mails of het verrijken van leads. Een vast scenario is nog steeds goedkoper en gemakkelijker te testen wanneer de stappen altijd hetzelfde zijn.

AI-modules werken op twee manieren. Met de AI-provider van Make heb je geen account bij een AI-bedrijf nodig en worden credits afgerekend op basis van het gebruik van tokens. Met je eigen sleutel voor OpenAI, Anthropic Claude of een andere provider kost elke actie van een module één credit en worden de tokens door die provider in rekening gebracht. Bij grote volumes is je eigen sleutel meestal de goedkopere en meer voorspelbare optie. De AI-toolkitmodules van Make dekken veelvoorkomende taken zoals samenvatten, classificeren en gegevens extraheren, en de HTTP-module bereikt elke andere AI-dienst met een API.

Make versus Zapier: wat is voordeliger?

Make is een concurrent van Zapier en is doorgaans goedkoper voor workflows met meerdere stappen. Beide brengen per actie kosten in rekening: Zapier telt een taak voor elke actiestap in een Zap, en Make telt een credit voor elke moduleactie. Het verschil zit in de prijs per actie binnen het abonnement, en dat de routers en foutverwerkers van Make gratis zijn en bij elk abonnement inbegrepen zijn. De op paden gebaseerde vertakkingen van Zapier en sommige functies voor meerstaps-zaps zijn alleen beschikbaar in duurdere abonnementen. Zapier heeft meer ingebouwde integraties en een eenvoudigere editor voor niet-technische gebruikers; de visuele builder van Make kan beter omgaan met complexe scenariologica, iteraties en datamapping. Op de eigen vergelijkingspagina van Zapier wordt gesteld dat Zapier betrouwbaarder en eenvoudiger is (Zapier, geschreven door een concurrent); voor een team dat complexe workflows bouwt, is het canvas van Make de betere tool. Voor automatiseringen in één stap tussen twee populaire apps is Zapier sneller in te stellen, en voegt een visuele workflowbouwer weinig toe wanneer een scenario slechts twee stappen telt.

Make versus n8n voor technische teams

n8n is het belangrijkste alternatief voor technische teams. Het is open source en je kunt het zelf hosten, waardoor de kosten per credit bij grote volumes wegvallen; in plaats daarvan betaal je voor je eigen server en onderhoud. n8n staat ook codestappen in JavaScript en Python toe binnen een workflow. Make wordt volledig gehost, heeft veel meer ingebouwde connectoren en is gebruiksvriendelijker voor niet-ontwikkelaars. Make biedt geen opties voor zelfhosting. Als je team zelf wil hosten, gegevens op zijn eigen infrastructuur wil bewaren of zeer grote volumes wil verwerken, is n8n vaak kosteneffectiever; als je een beheerde dienst wilt met een visueel canvas en minder installatiewerk, is Make de betere keuze.

Waar Make uitblinkt — en waar het tekortschiet

Sterke punten:

• De visuele scenariobouwer maakt complexe workflows overzichtelijk en eenvoudig te debuggen.
• Routers, filters, iterators en foutafhandeling zijn inbegrepen in elk abonnement, inclusief het gratis abonnement.
• Meestal goedkoper dan Zapier per actie, met een gratis abonnement van 1.000 credits per maand.
• Meer dan 3.500 apps, een HTTP-module voor elke API en AI-agenten met je eigen sleutel of die van de AI-provider van Make.
• Een overzichtelijke uitvoeringsgeschiedenis voor elke scenario-uitvoering.

Nadelen:

• Een steilere leercurve dan bij trigger-actie-tools; het toewijzen van bundels en arrays vergt enige oefening.
• Credits raken sneller op dan nieuwkomers verwachten: elke module, elk item in een lus en elke polling-controle telt mee.
• Ongebruikte credits vervallen aan het einde van de looptijd.
• AI-modules via de AI-provider van Make kunnen meer dan één credit per actie verbruiken.
• Er is geen zelfgehoste versie en 24/7-ondersteuning is een Enterprise-functie.

Hoe Make zich verhoudt tot anderen

• Zapier: de grootste app-bibliotheek en de eenvoudigste editor; meestal duurder voor automatiseringen met meerdere stappen.
• n8n: open source, zelf te hosten en code-vriendelijk; meer installatie- en onderhoudswerk.
• Pipedream: workflows die in de eerste plaats op ontwikkelaars zijn gericht, met codestappen in Node.js en Python.
• Workato: integratie en automatisering voor grote ondernemingen met governancefuncties, tegen zakelijke prijzen.
• Microsoft Power Automate: de logische keuze binnen Microsoft 365, met desktop-RPA.
• Tray.io: een integratieplatform voor grotere technische teams.
• IFTTT: eenvoudige persoonlijke automatiseringen tussen consumentenapps en apparaten.
• UiPath: robotgestuurde procesautomatisering voor desktop- en legacy-systemen zonder API.

Is Make de moeite waard?

Make is de moeite waard wanneer je automatiseringen uit meerdere stappen, vertakkingen of lussen bestaan en je een gehoste tool wilt die bij grootschalig gebruik goedkoper blijft dan Zapier. Het gratis abonnement is voldoende om echte scenario’s te bouwen en te testen; het Core-abonnement van $ 9 per maand (jaarlijks gefactureerd) is geschikt voor de meeste kleine bedrijven; en het Pro-abonnement voegt de geavanceerde functies toe (aangepaste variabelen, prioritaire uitvoering) waar groeiende teams om vragen. Welk automatiseringsplatform het juiste alternatief is, hangt af van hoe technisch onderlegd je team is. Make is een serieus, al lang bestaand product van Celonis. Het is minder de moeite waard voor automatiseringen met één stap tussen twee apps – waarvoor Zapier sneller in te stellen is – of voor teams die zelf moeten hosten of zeer grote volumes moeten verwerken, waarbij n8n vaak goedkoper is. Houd rekening met de leercurve en let in de eerste maand goed op je kredietverbruik. Als je hulp nodig hebt bij het ontwerpen van scenario’s, het migreren vanuit Zapier of het oplossen van een scenario dat te veel krediet verbruikt, plaats dan een project of blader door de automatiseringsbureaus en ontwikkelaars op LowCodeDevs.

Bronnen

• Prijzen van Make: abonnementen, prijzen, credits, gebruikslimieten en veelgestelde vragen (gecontroleerd op 14 oktober 2026).
• Make Help Center: credits: hoe credits werken, het gebruik van AI-providers en de overstap vanuit Operations.
• Make Help Center: introductie van credits: de wijziging van de factureringseenheid.
• Make (platform), Wikipedia: geschiedenis, Integromat en de overname door Celonis.
• Zapier versus Make, Zapier: vergelijking geschreven door een concurrent.
• Make.com-recensie, AI Alleyway: praktische beoordeling van credits en AI-modules.
• Prijzen van Make in 2026, eesel AI: uitleg over de prijzen (geschreven door een leverancier van een concurrerend product).
• Alternatieven voor Make, Lindy: lijst met alternatieven (geschreven door een concurrent).